Nederlag

I dag grov eg eit stort, mørkt hol i hagen,

så djupt, at eg nesten ikkje kunne sjå botn

Etterpå klatra eg ned,

og her sit eg no,

med hendene for auga, og knea mot brystet

og ventar

Ventar på noko;

At sola skal sjå over kanten

og fylle mitt hjarte med lys

Eller at nokon skal bøye seg over,

sjå meg og rope meg opp att –

Be meg komme ut i lyset

og sjå at verda er som før

- for det veit eg jo at den er

Det er berre ikkje så enkelt å sjå det

her nede

kor eg sit

nett no

…

---

…

og ventar – du finn meg vel snart?

#pytondag

Dette har vore ein dag eg gjerne skulle stryke frå kalendaren. På så mange vis. Og det har vore mi eiga skuld, i all hovudsak. Satsar på at laurdagen vert betre. (Biletet tok eg forresten under den førnemnde fjellturen!)