Mollsong for Mohamedou Ould Slahi

den stille songen i vinden

frå eit vindauge

skjult bak gitter og gjerder

og piggtrådvasar på toppen

uttrykkslause soldatar på rekke

stenger porten

både inn og ut av mørket

guantanamo –

eg kjenner ordet som ei smerte

ein kniv i hjartet

eit sår som ikkje vil gro

men songen i vinden

ber med seg håpet

ein dag

vil fridomen kome

også hit

            til dei uskuldige

Det raude rommet

det er når det triste humøret stig
frå føtene, oppover leggane
og passerer knea, hoftene, navlen
og fortsatt stig
medan kroppen vert gradvis seigare
som ein størknande seigmann i sollyset
at det lite brukte alarmrommet
inst i den delvis medvitne delen av hjernen
byrjar å gløde, ringe, blinke, riste
og du veit –
det er no du må la orda byggje bru
til eit anna menneske
så ein redningsbøye kan bli kasta ut
i siste liten

Dette er mitt augeblikk

Elden og du

Tomt

Transkripsjon av ein legosong*

opp i lufta

liggje og sove

lande på beina

eller på hovudet

viss du vil bli med

opp i lufta

så skund deg å bli med

alle menneske

skal opp på scena

og denne

den skal stå bak

men ikkje du tjuven

eg har bestemt meg

du skal ikkje opp på scena

opp opp opp på scena

når du dansar kan du vere fri

vi er hekta på musical.ly

når vi dansar

vert vi så spreke

tusen takk for oss

*Dei to jentene mine sat ved bordet og leika med lego i går, og då er det alltid mykje synging. Teksten i dette diktet er ei direkte nedskriving av ein del av songen som dei spontant dikta medan dei leika. Ikkje uventa kom det med ei linje frå "Pop Drop Dab"...