Ein arbeidar

Transkripsjon av ein legosong*

opp i lufta

liggje og sove

lande på beina

eller på hovudet

viss du vil bli med

opp i lufta

så skund deg å bli med

alle menneske

skal opp på scena

og denne

den skal stå bak

men ikkje du tjuven

eg har bestemt meg

du skal ikkje opp på scena

opp opp opp på scena

når du dansar kan du vere fri

vi er hekta på musical.ly

når vi dansar

vert vi så spreke

tusen takk for oss

*Dei to jentene mine sat ved bordet og leika med lego i går, og då er det alltid mykje synging. Teksten i dette diktet er ei direkte nedskriving av ein del av songen som dei spontant dikta medan dei leika. Ikkje uventa kom det med ei linje frå "Pop Drop Dab"...

Inn i nye dimensjonar

Rett før avgang – alt er sjekka

Alle deler er på riktig plass

Du er klar

Til å lette

Til å setje fantasien i sving

og springe gjennom rommet

som endrar karakter – etter behov

Eg ser gleda i auga dine,

den same gleda som lyste av mine auge

den gong det var eg som sprang

og det var mine klossar

som snurra og flaug

eller køyrde gjennom andre dimensjonar

tilbake til vikingtida, eller fram til ei framtid

så fjern at den endå ikkje er tenkt

av nokon andre

Du flyg med klossane, du snakkar med folka

Snart vert dei pakka ned i øskjer

og du flyg sjølv ut

i den verkelege verda –

Kan du då halde fast på denne timen?

Kan du prøve å hugse tilbake,

til flygande klossar

og nedstøva dimensjonar,

la minna løfte deg opp

når verda vert altfor… verkeleg…

(Mitt bidrag til måndagstema hos Alt som er vakkert: Fantasi)

Nostalgi/6080

6080, 6392 –

Kven kan vel gløyme tala,

lysande nummer langs vegen

mot den vaksne verda?

- ok, eg hugsar dei ikkje…

Men eg hugsar kva dei stod for,

og lengselen dei skapte

for ein ung og håpefull,

om enn realistisk

legoentusiast,

som visste at sjansane nok var små -

Likevel!

Draumane på kanten av senga,

der legokreasjonane stod på rekke og rad

og venta på 6080, 6392 –

var levande, og auga stira seg store og runde,

vart trekt mot dei glansa bileta

Eg lagra kvart einaste hefte,

endå dei var prikk like

og draumen ikkje kom nærare – likevel

likevel håpe

ja, håpe likevel på at kanskje --

til jul… eller neste bursdag… eller i sommar…