Fisk i bekk

eg har sett inn i det store tomrommet bakanfor dei gylne bekkefara, der fiskane ikkje lenger sym i stim, men kvar for seg

finn nye vegar rundt det grå berget

let seg finne på ny og på ny, utan å røpe kjensler

er det ikkje slik me glei saman i dette rommet med stengte dører, ingen kunne sjå inn, ingen visste kva som skjedde eller ikkje skjedde, berre i vår eigne tankar fanst det svar på dei store spørsmåla me ikkje våga å stille

me var fisk i ulike bekkar, gøymd bak steinar

umoglege å flytte, finne, unngå

her var me, saman kvar for oss og verda var eit hav utanfor dørene, ein destinasjon

me aldri snakka om

i morgon skal eg synge denne songen, i morgon skal eg bre solstrålane om deg som ei dyne og varme hjartet ditt med ord ingen endå har laga, i morgon vil noko nytt tre inn

og veggane og dørene vil smuldre bort, dammen ligg der blank i morgonlyset

i morgon