lørdag 19. september 2020

Smak av jern

verda er ein blikkboks

skarpe kantar kuttar huda

i parallelle mønster

 

alle lydar er ein boge

frekvensen rett over middels

og det ufattelege strekket

mellom det eg veit

og det eg burde visst

aukar med lysår kvar gong

du lyfter auga

og møter mine

 

det er ein brønn, eit djup

å falle inn i

ein lengt som borar gjennom sjela

 

alle dagar stirar eg over kanten,

aldri kan eg kjenne anna

enn smaken av mitt eige blod

 

 

Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar