Vegen ut

dei dagane tankane virrar rundt
som forvirra fluger i vindauget,
att og fram
hit og dit
rundt i sirkel
og heile vegen står glaset ope,
det er lett som ein plett
å smette ut

men dei gjer det ikkje
fridomen er som eit fengsel
med ulåste dører,
utan vegger og tak

eg trur eg sit fast,
men alt ventar og ventar og ventar på
at eg skal sjå 
at eg er fri