I framand land

Ved breidda av denne elva,

Babylon,

sit vi og tømmer våre tårer

som ein bekk ut i det store havet

Her ventar vi vår utfriar,

vår bergingsmann,

som skal rive av våre lenkjer

og knuse murane og festningsverka

Ved breidda av denne elva

lever vi våre liv

i stille lengt

mot ei betre tid, ein betre stad

Her roper vi vår klage,

her kjenner vi dei gapande såra

i sjela

vekse til botnlause svelg

Ved breidda av denne elva,

Babylon,

i framand land, på framand jord

lengtar vi og ventar vi vår utfriar