Eit lån vert innfridd

han ligg stille no

medan graset fortset å gro

og fuglane flyg i vinden

som rører opp havet

så bølgjene slår, vedvarande

mot dei tause, trauste strendene

og han ligg stille, heilt stille no

alt han eig har eit lag av støv over seg –

snart kjem dei og plukkar det vekk,

bit for bit, bilde for bilde,

gullmynt for gullmynt

til alt som er tilbake er den tause kroppen

stille

no

og han ligg stille, ja, heilt heilt stille

og alt han eigde er vekke

medan graset fortset å gro

og fuglane flyg

over verda, den snurrande kloden

der liv kjem, liv går

og den merkelege tanken om å eige

fortsatt lever

på lånt tid