Påskedag

for meg er påskedagen gul,

den er ro, den er håpets farge

eg kjenner noko frå djupet

- eit anna djup enn mitt –

stige mot overflata

og fylle dagen med eit strålande lys

og gleda strøymer som musikk

gjennom kvar pore i huda

og varmar celler og vev

som i ein symfoni, eit samstemt kor

utan botn, utan topp, utan kantar,

det berre er

berre er –

for meg er påskedagen

sjølve eksistensgrunnlaget,

startgropa for alt eg elles er

for meg er påskedagen

så altoppslukande

at gleda og håpet fyljer med meg

resten av året