Stille ord

orda stansar

sluttar å trille som steinar

på botn av bakken, over sletta

der alt vert bremsa, alt vert stoppa

eg stirrar fortvila

ser alle kombinasjonar falle til jorda

som daude lauv, som visna gras

all romling er vekke, all rulling er over

- orda må opp att -

eg dyttar det eg er god for

vil tilføre ny energi, nye krefter

vende tilbake til der eg eingong var

men orda let seg ikkje rikke

eg set meg ned

finn ei støtte for ryggen, ei kvile

for såre armar, såre føter

legg hovudet til ro i hendene, alt er stille

då høyrer eg kviskringa

frå tidlegare rullande steinar

ord utan kraft, som eit sus i vinden

stille ord frå ein djupare grunn

eg rettar ryggen

let auga gli over fjorden

tek inn lyset, tek inn stilla, let meg senke

inn i den mjuke freden frå tause ord