Heimstad

Den støvete landevegen

var din rette heim,

her vandra du

frå by til by

medan du smilte til møtande

og telte stjerner om natta

Ein vandringsmann

ikkje på veg heim, men heime

i sitt eige

Ingen av dei du møtte

kunne vite omfanget, sanninga i

kor heime du verkeleg var –

og likevel ein framand,

for vi kjente deg ikkje att