Det du ville du skulle ville

du trudde at du lengta

etter noko å lengte etter

som ein dans inni ein dans

eller å synge om ein sang

frå eit hjarte for eit hjarte i eit hjarte

utan å vite at det du vil

er noko heilt anna

du vil synke stille inn

i andre armar, senke hjarterytmen

koordinert med ein større vilje

leggje av børa du ber

og berre vere den du ville vere

viss du var den du er

Lyset

tvers gjennom sjela mi

går det ein egg,

eit skilje mellom lys

og mørke

og eg har sterke bindingar

til begge sider

under bleike stjerner

kjenner eg den skarpe smerta,

det å vere bunden

til mørket i meg, det djupe

som freistar å dra meg under;

eit eg som eit blylodd

over det gode

strålane – frå andre sida

trengjer stadig gjennom,

held meg oppe, held meg fast

til dette trygge, faste

som ikkje er mitt eige

men likevel meir meg enn noko anna;

det som skapar og formar meg

til den eg var meint å vere

(Weekend in b&w)

Ryggen til

Han snur ryggen til eigne tankar
og eigne kjensler og eigne ynskjer
Han går på ein veg
aldri meint for han å gå
med tunge steg
og blødande hjarte under dei mørke
skyene

ei redsle som dunkar og brenn
i randsona av det bevisste

Denne vegen har ingen gått før
og ingen andre kan gå den 
Han er aleine, og veit det
han gjer no kan aldri gjerast om

Difor snur han ryggen til
seg sjølv,
og gjer sin Fars vilje