Lyset

tvers gjennom sjela mi

går det ein egg,

eit skilje mellom lys

og mørke

og eg har sterke bindingar

til begge sider

under bleike stjerner

kjenner eg den skarpe smerta,

det å vere bunden

til mørket i meg, det djupe

som freistar å dra meg under;

eit eg som eit blylodd

over det gode

strålane – frå andre sida

trengjer stadig gjennom,

held meg oppe, held meg fast

til dette trygge, faste

som ikkje er mitt eige

men likevel meir meg enn noko anna;

det som skapar og formar meg

til den eg var meint å vere

(Weekend in b&w)