Naken lengt

1

tomme hender strekte

mot tause himmelkvelvar –

dagane er grå, dagane er små

tida går frå horisont til horisont

og let etter seg eit spor

av naken lengt

over fjella

2

her, på staden eg står

er orda forma som blykuler

og samla i smale hylster

eg ventar på tida, at noko – nokon

skal sende av garde sin skjøre lengt

i parabelbane over landskapet mitt

at noko skal møtast, kollidere

i smertefull, knusande samansmelting

og falle som regn over vintertørr jord

3

dette er ein dag utan stemme,

orda når ikkje over avgrunnen

mellom min og din lengt

vi vender blikket i same retning,

og denne vesle felles rørsla

er alt som held oss oppe no

(Fototriss)