Latent

Glede

Opne opp

Etter regnet

Snakk

det har blitt så mykje snakk

om denne våren

som er på veg;

om sildrande bekkar og

smeltande snø og

blomar som liksom vender attende –

eg tykkjer det har blitt ein hype

heile greia

Noko meir

det er smerta som er verst,

smerta over å vite

at ein kunne gjort noko meir

hadde ein berre tenkt seg om

og lete egoismen sildre vekk

som smeltesnø om våren

Lengt

vi lengta etter vatn

vi lengta etter fred

mat, klede

vi lengta etter ei dør

å kunne lukke att

vi lengta etter ein heim

vi lengta etter vårt eige mot,

vår stolthet, vår sjølvkjensle

og sjølvrespekt

vi lengta etter – eit liv

alt som sildra gjennom murane

og hit ned, til golvet under

dei rike sitt bord,

var lukkeynskje og toa hender

vi vart ikkje mette av det