Freisting

Ingen veit kva type frukt det var

dei åt

som drog menneskeslekta ut i elendet,

men eg forstår freistinga,

for ingenting ser så godt ut

som det som heng på andre sida

av gjerdet, eller lommeboka,

det som er utilgjengeleg

på lovleg vis…

Men eg har vore der

på andre sida av gjerdet

med andre sine eple i mine lommar

Dei smaka surt, med dårleg samvit

som bitter ettersmak

Og redsle for å bli avslørt

som den tjuven ein er

- ein klump i magen

og sjølvforakta som snirklar seg

gjennom kroppen

som ei sakteverkande gift

Eg reknar med at dei første menneska også angra

og tenkte, medan dei slikka såra:

Eg som har så mykje godt,

lovleg…

Då – Kvifor?

(Måndagstema hos Alt som er vakkert: Freisting)