Viskelær #4

Viskelær #3

Grana

midt i den store skogen

stod ei høgreist gran

ikkje noko menneske hadde planta treet

heller ikkje vatna eller stelt det;

ein dag kom ein mann til skogen

og hogg ned den høge grana

han hogg av greiner

og skrapa av barken

og flisa opp all veden

så kokte han flisene

i ei kjemisk blanding

og delte blandinga i to;

den eine halvparten valsa han ut

og cellulosen vart til kvitt papir,

tynt og firkanta og glatt;

det la han i kopimaskina

og over veker og månadar og år

vart papirbunken sakte, men sikkert,

dag for dag – mindre

utan at mannen brydde seg større –

av den andre halve blandinga

laga han finare, meir avansert papir

og trykte på bilete og tal;

snart kunne han leggje fine pengebunkar

trygt i safen

og han brukte resten av sitt liv

på å vakte safen

- sørge for at pengane låg godt…

men skogen fortsette å vekse

og ingen ville nokon gong ta notis

            av stubben

som stod att der grana ein gong stod –

Viskelær #2

viskelær #1

På kanten av min eigen avgrunn

Nye farvatn

inn i ukjente farvatn

der alle fargar, lukter og kjensler

er ferske

ingenting av det du kjende før

finn du att her;

du startar på null –

inn i desse farvatna

kjem du

med heile deg,

tankane dine og kjenslene dine

og det du kan

er ballast i båten,

eit anker du kan kaste ut

når bølgene vert for store

inn i dette eventyret

er det du stig

            med bankande hjarte

og

eit nysgjerrig blikk;

for kanskje er det noko her

som vil forandre deg, fornye deg

gjer deg til eit betre menneske –