Ut i verda

det er i hovudet

den verkelege

            reisa skjer

som eit ekko

av kroppen

            sine forflyttingar

frå stova

            til bilen

frå tunet

            til ferjekaia

frå heime

            til ut i verda

ankarfestet

er rommet kroppen fyller

i sitt naturlege miljø;

senga, badet, stova, kjøkkenet

heile den kjente verda

og så utvidar det seg

- i tynnare luft, framande vatn

veks verda til nye proporsjonar

og ankerkjettingen strammar

og strammar

vert eit elastisk band

            strekt over fjorden

dreg tankane heim att

og kroppen fyljer etter –

Foss

ord

som dropar mot berg

setningar

i ville kaskadar

utfor fjellet

ei heil forteljing

som ein foss

mot avgrunnen

endrar landskapet

vaskar fjellet vekk

bit for bit

lagar nye vegar

mellom hjarta

Fråvær

Stille liv

Songen

orda vart forma
djupt i ditt eige hjarte

tonane smaug seg inn
i hovudet medan du skreiv

og det heile vart ein song
om det du ikkje fekk sagt

songen flyg over leppene dine
slår følgje med vibrasjonane
frå gitarstrengar
pianotangentar
trommeskinn

når øyra mine som store bølgjer
mot ei forriven kystlinje

fossar innover nervebanene mine
veks til ei kjensle i djupet

og med eitt kan eg kjenne
det same som deg

vere på bølgjelengde – forstå 
eit anna, framand hjarte –

Balanse

Skjulte skattar