Songen

orda vart forma
djupt i ditt eige hjarte

tonane smaug seg inn
i hovudet medan du skreiv

og det heile vart ein song
om det du ikkje fekk sagt

songen flyg over leppene dine
slår følgje med vibrasjonane
frå gitarstrengar
pianotangentar
trommeskinn

når øyra mine som store bølgjer
mot ei forriven kystlinje

fossar innover nervebanene mine
veks til ei kjensle i djupet

og med eitt kan eg kjenne
det same som deg

vere på bølgjelengde – forstå 
eit anna, framand hjarte –