Papegøyar og fengselsfilosofi

1

Alt kan bli

eit fengsel,

viss du let det binde

tankane dine

og orda dine

og handlingane dine

på ein måte

du slett ikkje ynskte

i utgangspunktet

2

Du seier

eg sit i bur

Men kva om

det er omvendt?

At nettingen er der

for din del,

at du ikkje skal kome

deg inn – hit?

3

Ikkje alle fengsel

er slike du vil rømme frå,

somme fengsel

er slike du vil rømme til

for å sleppe frå

ein fridom som er altfor stor

og øydelegg deg

bit for bit

4

I dag sit vi her i buret,

og du kan beundre våre fjør

og vårt vinnande vesen –

Men vi kan ikkje snakke om kjærleik,

så lenge du låser døra

kvar gong du går

Kva om du opna buret

og gjekk heim

til ditt eige

og kom att i morgon

og vi endå sat her

med heile vår fjørdrakt og skvatrande tale

og du forstod

at det slett ikkje er buret

som held oss her

men at vi er like glade

for å sjå deg

som du er for å sjå oss?

Då først kan vi snakke

om kjærleik,

du mannen med nøklane



(Our world tuesday og Onsdagstema #195. Bileta har eg teke i Haugaland zoo på Karmøy.)

Ein dag i januar

Ein lite lett og lysande dag
ein dag med tungt yr under skya,
gjekk eg inn for å vera
så inderleg glad
at tåka og regn måtte lya

Og sakte gjekk eg, med smidige steg,
og kikka og lo imot verda,
for aldri har livet
vel vore så lett;
ein regnfull dag til kan eg bera!

Klappe vinteren inn

Sidan vi alt var så godt i gang med klapping i dag...

Eg veit ikkje korleis det er med granskogen, men personleg gler eg meg til vinteren kjem. I dag var det 9 varmegrader, og vinteren verkar lenger vekke enn nokon gong. I fjor gjekk eg på skøyter på fjorden på denne tida... 

Vel, vi får sjå kva eg seier når den omsider dukkar opp!

Clap

(Haiku heights #316. Picture from Downhere's very last concert in Norway last November)

Engel

eg veit ein engel

med plass til mange

mørke dagar, mørke tankar

under vengjene sine –

han gøymer dei

vekk for verda

og bringer dei dit

slike dagar høyrer heime

og eg sit att

med eit smil om munnen

og ser at lufta har fått ein annan glans

der han stod

(Fredagstema, The weekend in black and white)

Blå

eg er blå

eg er mørk

her eg svevar

i eit landskap

eg kjenner

frå dagar og netter

i einsam kamp

mellom vatn og luft

i eit rom definert

av kor sakte lyset kan gå

når det er vinter og kaldt

eg er ein reisande

i blått landskap,

farga av det filtrerte lyset

frå lengtande draumar

Håp

1
korleis kan eg skildre håp -
er det ikkje som å sigle nedover ei elv
utan årer, utan kart, utan aning
om retning eller kva ein vil passere
anna enn akkurat der ein er,
kjenne straumen rive båten med
og vite at endå flyt den
og der framme vil den truleg finne land
ein stad med roleg vatn
og ein kan stige ut
på ei ukjent strand og vite
at dette
er heime

2
håp er blodet som bankar
gjennom hjartet mitt, bankar seg veg
gjennom årer og organ
humpar og går - dag for dag
med ei retning, eit mål;
eg ser på tre små hovud
som søv på kvar si pute,
ser pusten gå sakte - inn - ut - inn - ut
og blodet mitt bankar
for dei

3
smilet i fjeset ditt -
eit lite, uventa smil, ein respons
på ei handling som du ikkje hadde venta
- ei hjelpande hand, eit oppmuntrande ord,
nokon som stiller opp
når du trengte det
og du smiler
og smilet teiknar ei verd
som ei lita stund 
er slik den burde vere
alltid

4
eg håpar -
på rettferdig fordeling,
rettferdige val,
rettferdige leiarar som tek rettferdige avgjerder
i eit rettferdig styresett,
rettferdige lønningar,
rettferdige jobbar,
rettferdige håp -

eg håpar
på rettferdig fordeling av rettferda

5
håp er det eg teiknar
når du seier ord som kjærleik
- eg håpar på kjærleik
eller fred
- eg håpar på fredeleg sameksistens
i ei verd som har altfor lite sam-
i forhold til -eksistens
og eg teiknar håp
når du seier ord som framtid
og tru
og fellesskap -

eg teiknar håp
som ein strek gjennom alle
mine andre teikningar -

Godt nyttår alle lesarar her i Mørkerommet! Eg håpar de får eit år fylt av gode draumar, glede, kjærleik, rettferd, empati, omsorg og trivelege arbeidsdagar!