Vårt hemmelege våpenprogram

orda me ikkje sa til kvarandre

burde bli smelta om

til plogjern

Mitt sintaste dikt nokosinne

#smerte
Eg såg ein film på søndag, om to syriske jenter som vart brannskada i eit bombeangrep. Det er få ting som går djupare inn på meg, og diktet er skrive i sinne. Eg avsluttar med ei bøn. Det er menneske som drep, og eg tykkjer synd på dei også. Det er noko fundamentalt galt hos menneske (eller systemet rundt menneske) som kan drepe andre menneske og øydelegge liv på denne måten.

Opp mot tyranniet

Krigens to ansikt

tobarnsfar (45) frå Norge
jobbar på våpenfabrikken,
meiner det er ei sikker
inntektskjelde, og
«hadde ikkje eg jobba her,
ville nokon andre gjort det»

tidlegare tobarnsfar (45) frå Jemen
slår ut med armane;
han er tom for ord
men auga fortel ei historie
om tusen knuste draumar –

Dikt om eit våpen

Det tek tid å lage eit våpen

Energi, også

Og råstoff, utvunne med sveitte

og verkande musklar og maskiner

som spyttar ut kolos og tåke

Ingenting kan vere tilfeldig

når du skal lage eit våpen

Støypeformene må vere nøyaktige,

ikkje på millimeteren, men

på tidelsmillimeteren

skal det fungere perfekt

så difor er fabrikanten nøyaktig,

og kontrollerer våpenet nøye etterpå

- at det verkar som det skal

og gjer det det, vert det merka og lagra

på ein sikker plass

til dei som har sendt inn bestilling

kan hente

Og så vert våpenet teke i bruk,

lagt i hendene på ein ung mann

som får beskjed om å ta vare på det,

pusse og stelle det

bli kjent med det

til det til slutt vert som ein forlenga arm

på hans eigen kropp

Ein arm som når langt --

Soldaten vert – etter månadars slit –

plassert bakpå lastebilplanet

og køyrt ut i feltet

- Tretti alvorlege gutar – snart menn

med ei visse brennande bak auga;

ikkje alle kjem att --

Også i felt må våpenet stellast,

og pussast og oljast

Ideleg gnir dei twisten mot metallet,

og håpar dei kjem heim til jul

- eller ein gong…

Det er roleg. Lenge.

Venting. Skyting. Venting.

Venting…

Ein dag smell det – ein granat –

og våpenet, etter fire års stell,

vert sprengt i filler på under eitt sekund

og er ubrukeleg for all framtid

- og guten bak, tjue år,

vatna som ein blome av ei kjærleg mor

og ein håpefull far

og eit samfunn – som skulle

            gjere han til noko stort

… kanskje skulle det vore skrive eit dikt,

eller ein roman, om han også.

Good guy/bad guy [2]

Good guy/bad guy [1]

Ein reaksjon på utspelet frå NRA: "The only way to stop a bad guy with a gun is a good guy with a gun", og forslaget om å væpne lærarar.
 

Væpna til tennene

går eg på jobb

I’m the good guy

dei svake sin forsvarar

den som ber børa

på skuldrene:

Skulle kjempe mot dei vonde

dei som vil bryte ned

og øydeleggje

det vi har bygd opp,

stele borna si framtid

Væpna til tennene

troppar eg opp,

forskansar meg

bak mitt kateter

Og våpenet mitt,

spør du?

Det er orda mine,

mister

Med dei skal eg kjempe ned

kvar einaste bad guy

eg møter