Sjå på mauren

det er ikkje lett å seie
kva mauren eigentleg tenkjer på -

kanskje legg han planar for sommaren,
teiknar flotte skisser
for nye, storslegne byggverk

kanskje lagar han vedlikehaldsplanar,
er nøgd med å reparere det som vinteren 
og uforsiktige tursko
riv ned

eller kanskje han eigentleg ikkje bryr seg,
berre byggjer for å byggje
sidan han ikkje har så mykje anna
å ta seg til
likevel

Med tida

eg høyrer skrapelyden tydeleg,
taktfast, som eit sandpapir
over blankpolerte treveggar

det er nokon som gjer sitt arbeid
i det stille, så sakte
at vi knapt merkar det som skjer

kom tilbake om tusen år
og skrapelyden er den same,
men terrenget er endra -

-

det er så mange ting 
vi menneske har bygd,
monument over våre draumar, vårt mot

og stolte ser vi våre verk vert reiste
som udøyelege minne
over våre evner - vi kan

ikkje høyre skrapelyden, 
den er for stille, utanfor vår fatteevne
og over vårt kjente terreng på ein ugripeleg måte

-

spør mayaene, spør dei gamle egyptarane,
romarane, mongolane, aztekarane
sumerarane, kartagarane, babylonarane...

dei vil svare deg med tause blikk
og ein forsiktig finger over leppene - ver stille og lytt!
høyr skrapinga, høyr tida jobbe seg veg
gjennom alle draumar -

Rivningsinspeksjon

kven lærte dykk å bygge
slike praktfulle byggverk -
arkitektonisk,
lagvis, reglementært
- nesten så de veit kva de driv med -

eg nærmar meg
eit framand hus,
eit strålande slott
for flittige konstruktørar,
eg nærmar meg stille, med respekt

for eg forstår
ynsket om å forsvare
hus og heim,
ynsket om å verne
familie, eigedom, eit strålande byggverk

-

likevel er det sannsynleg
at det er eg
som riv det heile ned,
at det er eg som vert dykkar endelikt

endå kor de har imponert
på svært nær hald



(Onsdagstema, Black & White Wednesdays)

Frost

Frost

som ruinar

av gamle tankar, gamalt liv

levd, utlevd og borte

Frost

konstruksjonar,

våren sitt reisverk

eit vitne om det som skal komme:

Dei første spede forsøka

på attreising og reparasjon

Frost

ei miniatyrverd

under føtene våre

Kulda som gror gjennom bakken;

den må gje tapt

etter kvart

for vårsola og den nye oppstoda!