Den andre verda

i spegelen ser eg ein skugge
av meg sjølv, eit avtrykk
av den eg kunne vore
i ei anna verd

så handgripeleg, sårbar
eg er
medan skuggen i spegelen
kan ingen røre  -  ingen
kan bryte banda
som held han oppe

somme dagar freistar eg
å entre spegelen, møte mitt andre eg
med eit handtrykk,
skjelvande står eg framfor den blanke flata
medan blikket stadig glir vekk --

den andre verda er utanfor
mine fysiske evner,
eg kan aldri bli noko anna
enn eit taust vitne

til dette uknuselege