Påske

1

blomane trengjer gjennom

ei frostkald jord

ristar av seg sorga og døden,

strekk seg mot det strålande lyset

og påskemorgonsongen

siv ut frå kvar pore i blada

2

som eit fyrlys i tåka

eit skilt på vegen,

eit minnesmerke

over noko som er –

kyrkjespiret står der og peikar

som ein bombastisk proklamasjon:

Han vann

og du kan vinne!

3

dette er ventetida

mellom korset og den opne grava

eg har eit stille hjarte

det kviler i sitt tause mørker;

snart renn dagen, og steinen

vert velta frå hjartedøra –

(Fototriss)