Ut av korridoren

1

vi som vandrar rundt mellom tette veggar,

i skuggar

med føtene stødige mot golvet

og blikket berre ein meter framfor,

alltid sikker, alltid tydeleg

alltid veit vi kva som kjem –

endå meir golv

endå meir veggar

endå lengre korridorar

med tryggleik –

2

vi som vandrar rundt med skylappar,

gjennom dagar så føreseielege

at vi nesten ikkje treng leve dei –

vi som forsiktig løfter blikket

til vindauga mot livet

og ikkje klarar senke det etterpå –

 

3

vi som slepp det vi har i hendene,

trengjer oss gjennom folkemengda,

spring mot døra, riv den opp,

stormar ut og tek inn det enorme synet –

så annleis verda er

for oss

som vågar å gå ut av korridoren –

 

4

vi som snur oss

ser alle dei som fortsatt går med senka blikk

i korridorane,

og endå ikkje har sett, ikkje veit, ikkje kjent

at livet er noko

meir –

vi som snur oss

og ropar:

løft blikket!

kom!

(Ein stück himmel)