Eld

Eg ser ned på fyrstikka,

den vesle trepinnen

i mi eiga hand

- At noko så lite

kan gjere så store ting

Eg er glad

sjølv om frykta er større

Forundra ser eg på elden

- Du er min, seier eg

Eg skapte deg sjølv,

med denne, seier eg

og held opp fyrstikka

Viftar den mot flammane,

men ingen vert imponert

- At ein kan skape noko

ein rår så lite med,

tenkte eg,

før eg la på sprang

Fyrstikka låg att i skogen