Frå mi side av gjerdet

Eg veit ikkje kva eg sa

som var så gale

Eg hugsar ikkje kva du gjorde

som slo hol i marka mellom oss

Men ein dag var blomane visna,

graset låg dødt mellom tørre tre

Himmelen var grå og regntung

den dagen

eg vakna og såg

det var sett opp eit gjerde

mellom oss

Solid, og så breitt at eg ikkje kom rundt

Det er lenge sidan no

Gjerdet står stødig – urokkeleg,

og eg kastar stadig lengtande blikk over

til di side av marka

Eg har gløymt

korleis orda verkar,

eg har gløymt korleis fargane ser ut

eg har gløymt ut

alt

utanom det dirrande, uforståande

spørsmålet:

Kor var det vi gjekk feil?