Lengsel bak eit ekko

No er brygga tom,

men endå ligg ropa i lufta –

Eg høyrer latter og glede,

hud som glinsar av sommarperler

og ringane i vatnet breier seg utover

utover

utover

til dei stille slår mot breiddene

og vatnet ligg stille,

ropa er forvrengte – det er berre ekko

frå ei anna tid

- Visarane på klokka har fryst fast

og vatnet ventar

ventar

på ferske rop, fersk hud

ferske ringar i det friske vatnet,

nye solstrålar, nye gleder

- at noko levande skal vakne

frå vinterdvalen

(Måndagstema)

Imitasjon #6

Endå er det vinter

 Fototriss: Slik ser det ut der eg er!

endå er kveldane mørke, endå

kan vi kjenne det skarpe draget

av januarluft i nasebora,

endå går vi rundt og håpar

på skiføre og islagt fjord…

endå speidar vi etter snøfiller,

sjølv på dagar med blå himmel

og kjenner gleda bygge seg opp

når vi innimellom får auge på eit isflak

eller to

på fjorden, før dei deler seg og driv av i vinden…

 

endå kjenner vi vinternatta

som ei tung kappe

og alle rørsler er seige og treige,

for sevja har endå ikkje vendt tilbake –

men i aust, der dagen sakte dør i havet

strålar eit lys

som minner om andre tider,

at etter vinteren kjem ein vår…

Skildre vinden

Som ein tanke, ein draum,

noko flyktig du ikkje kan sjå

Likevel så nær at ingen er i tvil;

det var vinden som kom –

Som kjærleik, som håp,

alt det vi veit er der, ein stad

og som vi kjenner

og lengtar etter –

Men kven kan skildre kjærleiken?

Kan du vise meg ein farge

som svarar til ei kjensle av tryggleik –

Kan du forklare korleis fred ser ut?

Du ser ikkje vinden, du kan ikkje fange

ei krukke med kjærleik

eller ein neve håp –

Vi kan berre skildre det som er rundt,

alt som skjer, når kjærleiken, vinden og håpet

er der, som krefter som flyt over seg sjølv

og set spor i den fysiske verda -

(The weekend in black and white)