Kome att

stille, utan klage

fordampar vassmolekyla,

einsame på si ferd

frå det store havet

til høgdene i livet

dei skal bort frå det vante,

bort frå det vi ser

og dei gjer det umerkeleg,

det er nesten så vi ikkje veit

at dei er vekke

men høyr på bekken,

høyr kva den ropar

med iver ut i dagen:

her kjem vi attende, menneske!

(Onsdagstema)

Haust-haiku #6

Bru - Ferje - Tunell

1

trygt planta

som eit monument

over det vi menneske kan klare

å forsere –

ligg brua som eit taust vitne;

eit stengsel er borte

i andre enden

av regnbogebrua

ligg kanskje skattar gøymt

2

heile kysten er lagt

som ein autostrada

for dei tålmodige;

vi som heile livet har venta i kø

og fortsatt syns det er greitt

å strekke på beina

til bølgjeskvulp og dieseleksos

med få timars mellomrom

3

eit gratis reisetips

til deg som skal reise

langs vestlandsvegar:

tel tunellar frå startpunkt

til mål, og sjå

kor nære hundre

du kan komme

(Fototriss)

Morfar

Johannes Bø (1911-1997)

Min morfar

skomakaren

Han som vi kraup inntil

om morgonen

og høyrde fortelje

om fjerne tider:

om krigen og revejakt

og lensmenn og soldatar

Min morfar

mjølkesjokolademannen

Aldri kan eg ete

Freia mjølkesjokolade

utan å tenkje på han

Min morfar

som grudde seg for å køyre buss

Aller helst ville han vere heime,

men kom likevel

og vi gledde oss

når vi såg bussen opp siste bakken

Min morfar

som eg ikkje alltid forstod

Han var annleis enn meg

tenkte så annleis

om mange ting

Og ikkje alltid lytta eg

så godt som eg burde

Min morfar

som er borte no

Han levde sitt liv,

og let meg bli ein del av det

for ei stund

Borte, men ikkje borte

frå hjarta mitt

Haust-haiku #5

Haust-haiku #4