Blikket

Dobbelt så lenge

dette er berre halvparten
av det verkelege
det doble
av det eg veit

det som er mitt
er den siste biten
det som er ditt
er alt

likevel kan det delast
og alt vert att
som sitt eige

lukkeleg er den som ser
allting nære
lukkeleg er den som er
og får vere

ein løyndomshaldar
til ditt hjarte

Nytt spel

Som ei ørn

Morfar

Johannes Bø (1911-1997)

Min morfar

skomakaren

Han som vi kraup inntil

om morgonen

og høyrde fortelje

om fjerne tider:

om krigen og revejakt

og lensmenn og soldatar

Min morfar

mjølkesjokolademannen

Aldri kan eg ete

Freia mjølkesjokolade

utan å tenkje på han

Min morfar

som grudde seg for å køyre buss

Aller helst ville han vere heime,

men kom likevel

og vi gledde oss

når vi såg bussen opp siste bakken

Min morfar

som eg ikkje alltid forstod

Han var annleis enn meg

tenkte så annleis

om mange ting

Og ikkje alltid lytta eg

så godt som eg burde

Min morfar

som er borte no

Han levde sitt liv,

og let meg bli ein del av det

for ei stund

Borte, men ikkje borte

frå hjarta mitt