Det veldige kanskje

det ukjente, store

som ligg og ventar – der framme

om du finn vegen

gjennom labyrinten

eit mål som glitrar og lokkar

vinkar deg nærare

endå du ikkje ser det, høyrer det

eller veit noko om det

dette veldige kanskje

dette – slottet – på andre sida

der tankane kan finne kvile

for frykta

ein dag legg du båten til kai

dreg inn årene

kjenner kjølen skrape mot tang og skjel

og varmen trengje gjennom frosne klede

og du kjenner deg att;

dette kanskje har du bore

som ein skatt i hjartet

heile vegen til enden av labyrinten