søndag 12. november 2017

Aleine #3




hjartet mitt er eit garnnøste
det er du som eig enden

då du drog – så langt av garde
strekte du tråden

no sit eg att her
med frynsete endar

freistar å nøste opp, dra
deg attende – til meg


Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar