Trapp

eitt steg opp

eg smilte til deg

gav deg handa

og fleire steg

langs vegen

du såg bort,

let meg stelle

mine eigne sår

som verda slo

eitt steg ned att

eitt steg opp

du såg dagsrevyen

med tårer i auga

og ei fast avgjerd

frå botnen

av ditt inste deg;

neste dag reiste du

til andre sida av kloden

for å gjere noko

eg tenkte på deg

medan eg gjekk

nedover ei travel gate,

rett forbi dei to

med kopp i handa

eitt steg ned att

eitt steg opp

vi kavar for å klare

utfordringane, krava

livet stiller;

skule, yrke, familie, vener

og sjonglerer det heile

med stadig stødigare hender

dagen etter lønningsdag

kjøper vi 50’’ fjernsyn

og låser att døra

når naboen ringer på

eitt steg ned att

(Fototriss)