Junilandskap

1

kan du høyre

det enorme fråværet

av lyd?

eit sus av ingenting

heilt stille,

berre insektsurr i vegkanten –

kan du sjå kor det glitrar

i tusen solrefleksjonar

nedi sjøen

der steinane ligg

og ventar

på bølgjer som ikkje kjem

- ikkje i dag

eg tek av meg skoa

går berrføtt over nyslått gras

juni har gjort sin entré

2

sirlig på rekke

ligg rastene, tause

som vitne om livet,

det som har vore

og det som vil komme

talar om mat

i harde vinterdagar

talar om varme

eit vern imot døden

talar om slit

om sveitte og tårer

talar om dei som har gått her

slått graset, overlevd

vinter på vinter, år etter år

talar om kunst

at nokre kunstformer

kan berre formidlast med gras –

3

det går eit grenseland

eit usynleg skilje

mellom oss som har mobil

og klokke og kalkulator

og datamaskin og bil og a-plan

og kalender, ikkje minst kalender

og dei som har tid

til å undre seg over

ein snåling

som stressar forbi

og kvifor han ikkje kan sjå

at det beste graset

er her, nettopp no

og at det er nok til å dele –

eg har ei vag aning

det er akkurat som

at det er eg som står på utsida

av dette skiljet –

4

det aller beste

med eit junilandskap

er at det ikkje treng

å vere så stort

det er meir enn nok med ein benk

eit lite bord å setje jordbærskåla på

ei busk som gir skugge

og litt gras der dei minste kan leike –

(Måndagstema, NF catching the light, Good-Random-Fun)

Retreat

(Haiku horizons)

Nye vegar

1

det er dei litt slitte skoa

på slitte gater

i ein litt slitt by

ein sliten mann

med slitne sko

i lange, slitne gater

tusen tause stjerner

ein taus mann

i to tause sko

i ein litt stor by

under store, usynlege stjerner

må sitje og kvile litt

her

2

eg våga meg ut på dei store djupnene

våga meg utpå, djupnene lokka

meg ut, med ei klokkeklar røyst

mellom fjellveggane, ei dirring

djupare enn mine indre djupner

ei lengt ingen visjonar kan temme

eg vart dregen av ein luftstraum, eit dragsug

etter stemmene i djupet – kom ut

der du vil skjelve av skrekk – kom ut

til eit land der du ikkje har kontrollen –

eg våga meg ut

på dei store djupnene

våga meg utpå

når djupnene lokka

3

nokon må leie

mine steg

i den nye verda

nokon må halde

lyfte meg opp

når eg fell

nokon må vise

vere eksempel

langs vegen

nokon må støtte

vere haldepunkt

og trygge veggar

nokon må vere der

berre vere

der, for meg

(Fototriss)