Det er håp!

Skyene samlar seg,

mørke, svarte og grå

over fjorden og bygda

over hovudet mitt

Dei er tung og tette

som ein klagesong

over alt som er skeivt

og skakt og gale

I den mørkaste tida

når det svarte tyngjer som tyngst

lyser sola brått gjennom

Eit glimt! Før det igjen tetnar til

Det er håp, kan eg høyre

ei kviskring i mørket,

det er ikkje ute med nåden

Ein dag vil det stråle igjennom

gjere klagesongen om til ein dans