Frå mi side av gjerdet

Eg veit ikkje kva eg sa

som var så gale

Eg hugsar ikkje kva du gjorde

som slo hol i marka mellom oss

Men ein dag var blomane visna,

graset låg dødt mellom tørre tre

Himmelen var grå og regntung

den dagen

eg vakna og såg

det var sett opp eit gjerde

mellom oss

Solid, og så breitt at eg ikkje kom rundt

Det er lenge sidan no

Gjerdet står stødig – urokkeleg,

og eg kastar stadig lengtande blikk over

til di side av marka

Eg har gløymt

korleis orda verkar,

eg har gløymt korleis fargane ser ut

eg har gløymt ut

alt

utanom det dirrande, uforståande

spørsmålet:

Kor var det vi gjekk feil?

Diagonalen

Ei linje frå starten

og heilt til endes –

frå ei side, til den andre

Vi her, og det uoppnåelege

der

Mellom oss: det som stenger,

det som lokka oss vekk

frå linja,

flytta auga våre frå målet

og inn mot oss sjølve

No ser vi alt

i avgrensa perspektiv,

hindra av

tåkeprat, og våre eigne

eindimensjonale tankar

Men:

Nokon ser

Nokon veit kva som må til;

kva som må vekk

og tek saka i eigne hender,

gjennombora av svik

og alt som gjekk gale på vegen

Det første lyset

Eg vaktar

det første lyset

Det einsame, første

symbolet, vår stjerne mot

mørke vinternatta

Eg vaktar

det første lyset

For einsame, triste

sjeler, dei som sukkar mot

stille vinternatta

Eg vaktar

det første lyset

For tørste, lengtande

menneske, dei som stirrar med håp etter

lyspunkt i vinternatta

Eg vaktar

det første lyset

Eg vaktar det for deg,

eit lys for di lengt, for ditt håp og di tru

midt i vinternatta

Glad engel

Glade engel

- Vesle gode gladengel!

Glede seg til jul, engel

Ut og fly til jorda, engel

Fly av garde, fly til oss

Fly med gleda, fly med lukka

Del med oss som bur her nede:

La oss vite, Han er født!

La oss danse, la oss synge

La oss varmt til håpet klynge:

Når denne natta

går mot ende,

Vår gode Far sin son

vil sende

Ei gåve stor frå Himmelen!