Viser innlegg med etiketten nær. Vis alle innlegg
Viser innlegg med etiketten nær. Vis alle innlegg

lørdag 12. desember 2015

Nær



sleppe, gripe
oppnedtankar
flytande i dette universet
av rare lydar

gripe, sleppe
bakvendtmaten
i kjappe rørsler
og forsvinne




flyktige draumevengjer
over sommarlandskapet

eg listar meg nærare
så nært at eg kan kjenne
den vesle skjelvinga

- vissa om vinter og død er eit batteri,
gir ekstra energi i sommarkvelden




dette er også ein idrett
seier løvetanna,
strekk sine stive musklar
etter kampen mot sand og grus
og all verdas motvilje



lørdag 11. oktober 2014

Slik er det


flytande over vatnet
dei store djupa
i livet
er ein lengt
etter fylde
i det tomme;
ei kjensle av 
nærvær
der land møter hav
og eg høyrer til
- slik er det
seier du


svevande i høgdene
frå himmelbryn
til heilt ned hit
der beina mine
møter haustkald jord;
ei kjensle av 
nærvær
der vindane går
og skyene ropar
om deg
- slik er det
seier du


traskande i det stille
kveldslyset, ein lengt
etter fred
i det mørke
eit rop
om utfriing
frå alt som dreg ned;
ei kjensle av
nærvær
gjennom haustkalde
netter
der einaste du
ser mine steg
- slik er det
seier du

og eg trur


(Fototriss)

søndag 19. januar 2014

Nærgåande




1
Kor nær deg sjølv tør du gå,
tør du sjå så nær
at alle kjende strukturar forsvinn
og du ser alt det som ligg bak
dine handlingar, bak
alle dine meiningar og tankar,

tør du går så nær innpå deg sjølv
at du ikkje lenger har nokon forsvarsverk att
å gøyme deg bak,
men må sjå grunnvollane i livet i kvitauget
og vurdere – utan filter
om dei held?




2
Nokon gongar må du gå nær,
krype så nær inntil dei store mysteria
at dei viklar seg ut som
tynne trådar
og du ser mønster
du aldri før har sett

ikkje fordi dei ikkje var der
men fordi du aldri bøygde deg ned
berre hasta forbi –




3
Du kan gjerne sitje i ro,
gjerne setje deg ned
og la alt passere
- kanskje kan du vere eit stille punkt
ein stad utan lufttrykk, utan vind
utan regn eller varme,
kanskje kan du vere auget i tornadoen –
og sjå verda snurre
som om den snurrar rundt deg
(det er lov å late som, ei lita stund)
og du kan gjerne la alle tankar
om morgondagen kvile
og ikkje tenkje på… det du må tenkje på
for ei stund –
verda kjem tidsnok nær att,
verda opnar seg raskt nok opp att
eller lukkar seg
(alt ettersom)
og du vert dregen med
i det dei kallar livet




(Fototriss #244)