Dagane etterpå

dagane etterpå
det er dei som tel

når det siste lyset har blitt sløkt
gjestane har gått
maten er rydda av bordet
oppvasken ferdig
kransekaka smula opp
alle smellbonbonane ligg som bilvrak
       på kjøkkenbenken
nokre einslege pakkeband
       har gøymt seg vekk i ein krok

og de kjenner varmen
frå den andre sin kropp, pusten
ei veksling mellom hjartefrekvensar
og gode blikk

frå no av
er det de to, i alle dagar
etterpå
og det er det som er viktig

Stille dans

Vi dansar ein stille dans, vi to

einsame sjeler, i fellesskap

klynger oss til kvarandre

for vi er alt vi har att

vi er alt vi har hatt

så vi klynger oss til kvarandre,

eit fellesskap, eit samband

utover det at vi held

den andre så knusande tett

at vi smeltar til eitt

men også eit band, over tankar og ord

ei lenke som bind oss, hjarte til hjarte

og knyter sjelene saman

til rytmen som går utan stans

vi lever vår stille dans