Meininga i si heilskap

dei hutrande bokstavane
slo seg saman
på jakt etter meining

sette seg ned
i tett fellesskap,
gav kvarandre varme
i nattekulda

vart stadig sett saman
og snart rekna som 
ein gjeng

- så her står de
seier dei forbipasserande;
ser ikkje lenger individa
berre heilskapen

og meininga står å lese
på ulikt vis
på innsida av auga som stirrar -

sjølve har dei gitt opp,
ser ikkje lenger poenget
med å leite

har nok med kvarandre

Ut i krigen

ta imot dei marsjerande grafema,
geledd på geledd
over papiret      - holdt!

venstre om
og på skulder penn,
kvil og kvil

så kan du inspisere dei stramme rekkene,
vandre mellom oppstilte framstillingar

børste støv av nokre buar,
helse høfleg på rette strekar
eller hudflette heile regimentet
på grunn av bagatellar

det er du som er generalen her,
det er du som styrer hæren
og kan gje marsjordren      - ut
til kamp mot kunnskapsløysa 

det er deg dei følgjer, du som set standarden
og skal vere den som leier an;

så: på skulder penn
høgre, venstre, høgre, venstre, høgre, venstre
og marsj!

M O R

M er for mor,

den tryggaste hamna

for ankring, for bunkring,

for starten på denne seilasen

dei kallar livet –

O er for omsorg,

og eg trur ikkje det er tilfeldig

at vi finn både M og O og R

i dette ordet –

 

R for rikdom,

men ikkje av det fysiske slaget –

Eg tenkjer på alle minne

alle klemmar og kos

alt det som vert putta oppi livssekken

og sendt med på ferda ut i verda

Og medan båten stampar seg veg

gjennom bølgjer og storm,

over blikkstille vatn, i regn, i tåke

ser eg heile tida hamna

med sine trygge lys

like over horisonten der bak 


(Fototriss)