Den som ikkje leitar kan også finne

det var ikkje meg du leita etter

då du snørte skoa på deg

og sette døra til det gamle livet

på klem –

du leita ikkje etter nokon

det var hjartet som var kompasset

kviskra retning, fart

tid

føtene brann seg gjennom asfalten

det rasla i lauvet der du gjekk

dei tause fuglane observerer

frå sin utkikkspost på telefonlinja

det er tida, sukkar dei

tida som akkurat no er den rette

for du leita ikkje

før akkurat då du fann meg

då slutta du å leite