Bilde i skråstilt sol

no skal eg teikne eit vakkert bilde

til deg, av ein gut

vi alle kjenner,

han som aldri klarar sitje stille

som alltid svarer frekt

når han er irritert

og vert irritert

kvar gong du snakkar til han

og alltid set beina der han ikkje skal,

alltid motsett av det du seier

og får oss til å tenkje

korleis skal det gå –

han såg ikkje meg

men eg såg han i dag

i ein lang korridor av glas

og stålkonstruksjonar,

der ei skråstilt sol laga mønster,

ruter i alle slags storleikar

fylte golvet

og guten, endå med lågstilt bukse

og hettegenser

hoppa paradis

frå rute til rute,

hink, hink, hopp

hopp, hopp, hink

hink, hink

og så tilbake til den vanlege

litt trassige stilen

og eg tenkte,

der inne bur det eit barn

ein gut som vil leike

eit menneske som søker

sin plass

i ei verd som kan vere for stor

og eg, pedagogen, smilte

tenkte: det skal nok gå bra –