Eit vern mot verda

 

det er du som er vernet

eg treng

dine armar, ditt bankande hjarte

ditt håp, ditt mot, di tru

det er du som kan løfte

meg opp

leggje meg hud mot hud,

gje meg ein stad som er heime

det er du som er skjoldet

mellom verda og meg

utan deg er det mørkt

er det kaldt, er det … ingenting

det er du som er lyset

som brenn, for oss begge

du og eg, eg og du

det er alt som kan telje – for meg

(Fredagstema#2: Människoskapelser)