Sinnsro

Eg set meg ned på ein stein

i skogkanten

Lener ryggen opp mot eit tre

Rykande varm kakao i ein kopp

varmar nestenfrosne hender

Eg tek ein slurk,

ser utover landskapet framfor meg

Lyset vert sakte dempa

Og den raude sola gøymer stille sitt andlet

Tilbake ligg eit fargedryss over himmelen

Ikkje ein lyd kan høyrast

Berre ein beskjeden vind

listar seg mellom trea

Hjarterytmen senkar seg

Pulsen kviler, kroppen sig saman

i haustleg velvære

Og tankane

som så ofte kvernar rundt store og små

problem

finn skogstakta, naturen sin rolege puls

Dette er det kroppen min lengtar etter

I bilen til jobb, i bilen frå jobb

Dette er mi straumkjelde