Som eit pust er mennesket...

Det heile gjekk så raskt!

Først eit hol i den rolege flata,

etterfølgt av vatn som samla seg

i midten

stod som ei søyle mot himmelen

før det delte seg og dalte

som tusen separate dropar

mot vassflata

Eit flatt plask mot æva

Så var det bølgjer, først litt høge ringar

etterfølgt av stadig mindre

mindre

og mindre

heilt til vassflata igjen låg roleg

Så roleg, at det var vanskeleg å tru

at noko hadde hendt

i det heile

Så raskt gjekk det!