Livet, slik det vart

Eg minnes tida

som lukkeleg ungtre

Då stod eg og veiva mot vinden

Fri og forventingsfull

til alt eg skulle få sjå

når eg berre vart høgare

Tida strekte seg, og eg

strekte meg oppover

Alltid oppover, og ut

Gleda bobla i meg

Alt i verda var nytt

og eg møtte den

med eit ope sinn

I dag er det rart å tenkje tilbake

På den eg var

Naiviteten, kor eg var uavgrensa

nyfike på verda og framtida

I dag har eg erfaring, eg er endra

Eg tenkjer ikkje lenger slik eg gjorde

Verda har herja med meg

Vinden har blåse meg skeiv

Regnet har sett sine spor i barken

Og eg har sett

at eg er eit tre for meg sjølv

og verda spelar ikkje alltid på lag

Eg har sjølv måtte danna mitt bilde

Ingenting har kome gratis,

flygande med den varme kveldsvinden

Kampane mine har vore mange

Og prøvingane harde

Likevel, eg står her endå

Eg strekk fortsatt armane oppover

mot himmelen

Og eg syng fortsatt dei stille songane

om kvelden

Eg er ikkje den eg trudde eg skulle bli

Verda er ikkje slik eg håpa

Likevel, eg står

Her

Endå