Mykje gøymt

det er mykje du kan gøyme

bak eit gjerde, under ein stein

utanfor rekkevidde

for vitet

store ord kan skjule tusen mistak

gøymt som usynlege komma

i ein skog, i eit vatn

der ingen vågar å opne munnen

                utan frykt for å kvelast

av gamle bokstavar på skrå i halsen

hundre små ord, som repetitive frekvensar

gjennom luftrøyr svarte av skuld

og auge som må haldast lukka

for ikkje å røpe alt ein veit

og som ingen skal vite at ein visste --

men det aller siste

er stilla og mørket;

ein sikker skjulestad, kan ein tenke

 

men til sist 

          kjem alt 

                     fram i lyset

Fall

kor er du, menneske?
som eit strammande tau
om hender og føter

orda
kveilar seg, ei samanhengande rørsle
kor er eg?
undrar røysta

og eg
veit ikkje
for eg veit ikkje
kven eg er

tida er ikkje lenger eit ope lys
men eit rom
utan vindauge

bak desse veggane ein stad
finst eg,
stemma dreg meg fram
mot eit lys
som vil fortære alt i meg

eg kan sjå meg avkledd
ribba til sjela,
kor er du, menneske?

------- ?

menneske?

...
her, kviskrar eg

Kvardagsjudas

Måndag sov eg heilt til klokka ti,

men sa til sjefen

at eg ikkje klarte nå att bussen

Tysdag sneik eg inn på kino,

såg ein film

eg kanskje ikkje burde sett

Onsdag tok eg pengar ut frå kassa,

kviskra for meg sjølv – eg skal betale dei tilbake

ein gong –

Torsdag såg eg med forakt

etter tiggaren på hjørnet

og horene som venta sine kundar

Fredag snakka eg bak ryggen din,

men berre litt, altså,

berre akkurat nok til å bli populær

Laurdag stemte eg på dei

som vil ha flyktningane ut

La oss klare oss som best – der vi er

Søndag tok eg på meg fine klede,

bøygde kne bak kyrkjebenken,

før eg toa mine hender og gjekk heim

Grey and red

All my black
fades to grey
as I’m doing wrong
with right intentions

All my former white
(of no remembrance)
stained with red spots;
my guilt and sinful blood

The proudness of my heart
is shrinking at the sight,
facing all my own wrongdoings

My life is grey,
neither black nor white
it’s all mixed up
I can no longer see the difference

I pray: Do not spit me out
I’m clinging to Your
throne of new beginnings
with my last piece of weakened strength

and I’m begging You
to cover all my grey
and all my red
with Your            grand                 white