Mykje gøymt

det er mykje du kan gøyme

bak eit gjerde, under ein stein

utanfor rekkevidde

for vitet

store ord kan skjule tusen mistak

gøymt som usynlege komma

i ein skog, i eit vatn

der ingen vågar å opne munnen

                utan frykt for å kvelast

av gamle bokstavar på skrå i halsen

hundre små ord, som repetitive frekvensar

gjennom luftrøyr svarte av skuld

og auge som må haldast lukka

for ikkje å røpe alt ein veit

og som ingen skal vite at ein visste --

men det aller siste

er stilla og mørket;

ein sikker skjulestad, kan ein tenke

 

men til sist 

          kjem alt 

                     fram i lyset

Soleiebarn #7

Mellomstasjon

Her står dei lagra

Joggeskoa

Badeendene

Genserane

Tørrfisken

Og legoklossane

Her står dei på rekke og rad

Stabla, sortert, merka og ordna

Etter nummer og dato og mål –

Her står dei lagra,

på containerventerommet, ein avkrok

i verda

Eg står på ei høgde og ser på sorteringa,

ser kor kranane hentar, løfter og set ned,

ser dei travle maurane

som alle har sin plass, si oppgåve

i maskineriet

og det slår meg, berre ein fjern tanke

frå inst i avdelinga for migrasjon

og gamalt nytt:

Kan det vere, kan det tenkjast

at der nede, i ein stengt container,

som ein mellomstasjon til fridom,

sit eit menneske

svolten og redd

skjelvande

i bøn om snarleg frakt, godt vér

og kontrollørar med dårleg syn og godt hjarte -