Snu seg etter vinden

det gjer ikkje noko

om ein snur seg etter vinden

så lenge ein snur seg

etter den rette vinden

til riktig tid – og

let hjartet kjenne varmen

og let orda som vert kviskra

i den svale brisen

smelte saman med djupet i auga

slik at ein ikkje vender seg

ustadig i skiftande småblåstar,

men vender seg berre

dit Anden leier –

Eit kjølig hjarte #2

som ein usynleg pust

svevar Anden over ørkenlandskapet

kjenner dei knuste ruinbyane ved namn

og kjeldene som ikkje lenger gir vatn

flyr over avsvidde skogar,

sletter og fjell

fyller dei tomme katedralane

            med lys

puslar saman attgløymde vrak,

reiser opp det som har falt saman

som ein usynleg pust

kjem Anden med regn over ørkenen

pustar liv i tomme auge,

let gatene fylle med song –