onsdag 30. mai 2018

Eit kjølig hjarte #2



som ein usynleg pust
svevar Anden over ørkenlandskapet

kjenner dei knuste ruinbyane ved namn
og kjeldene som ikkje lenger gir vatn

flyr over avsvidde skogar,
sletter og fjell
fyller dei tomme katedralane
            med lys

puslar saman attgløymde vrak,
reiser opp det som har falt saman

som ein usynleg pust
kjem Anden med regn over ørkenen

pustar liv i tomme auge,
let gatene fylle med song –


Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar