mandag 23. november 2020

Det eg ser er borte

ingen smular ligg att på bordet

der tanken nettopp sat og åt

eit siste måltid

for dagen


det eg har sett er borte no,

gøymt i nedstøva protokollar i eit arkiv

som ingen kan nå


skjult for verda

er spora etter mjuke kattepotar over plenen

og baklysa til den siste trikken som forsvann;

lyset frå duse stolpar og skoa mine

som fann sin eigen rytme over asfalten


borte er orda som sveva som isvengesommarfuglar

i det bleiknande bekmørket,

sola som kjempar seg fram

i disen dagen etterpå alt


og det eg ser er borte

alt før eg kan trekke pusten på ny -



Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar